10-05-09

Lente-STOP?

Laatste (voorlopig?) verslagje... Straks meer.

Het was vandaag moederdag.

Ik ben verrast door de geschenken van allen. Yoni en Yenthé hebben prachtige juwelen gemaakt op school (de leerkrachten werden bijgestaan door een juwelier) en ik ben ontzettend trots op wat ik heb gekregen.

Van mijn ventje én kindjes kreeg ik een WII, waar ik heel blij mee ben. Als 'volzwangere' is het nu een fijne afwisseling om toch iets te kunnen bewegen, want buiten zwemmen mag ik, omwille van de toenemende bekkeninstabiliteit, niet meer bewegen.

Moederdag. Feest van alle moeders. Dus is het traditie dat ons beider moeders worden uitgenodigd, en ik kook.

Mijn mama gaf me voor mijn mamadag een rabarberplant, waar ik eerder naar had verlangd. Ook een Kneipp-badschuim om te relaxen, want daar heb ik vaak nood aan, en vitamine-melk voor ons, en ons, dat staat voor mezelf en de baby.

De kinderen konden hun hartje ophalen in het zwembad, dat onder Timmy's vakkundig oog werd opgesteld en gevuld (wat even duurde). De spielerei met de waterslang werd op deze warme dag bijna door de meesten gesmaakt.

Spijtig dat we vanavond te kapot zijn om de WII te installeren en te proberen, want uitgerekend nu weer is onze afwasmachine stuk gegaan. Weeral, ja, voor de derde keer op net iets meer dan een jaar tijd. Dus het hele zootje uit de vaatwas en maar weer met de hand afwassen. De keuken staat net op orde...

En nu...

Het rijpt al een tijdje.

Ik wil time-out.

Ik neem time-out.

Deze blog is ontstaan als een soort dagboek. Een dagboek van een thuisblijfmama.

Het is niet altijd eenvoudig om voldoende tijd te vinden om te bloggen, en daarbij mijn gezin niet uit het oog te verliezen door vaak en veel aan de pc te zitten.Zij zijn mijn alles, en voor hen ben ik thuis, dus is het not-done om quality-time te verliezen aan het bloggen.

Naast het dagboek, was het ook een opvolgen voor mensen die niet nabij ons zijn. Niet alleen letterlijk, ook figuurlijk. Mensen om de hoek kunnen het ook vaak te druk hebben om langs te lopen of te bellen.

Maar we merken dat deze blog ook gezien wordt als een snel middel op up-to-date te zijn en blijven van ons gezin, waardoor we minder een telefoontje krijgen van 'hoe gaat het met jullie?' Sociale contacten minderen, zodat we sociaal wat geïsoleerd raken van onze dierbaren, terwijl zij wél op de hoogte zijn en blijven van ons bestaan en evolutie. Dit geeft een dubbel gevoel.

Daarom wil ik er even tussenuit. Eens kijken wie initiatief neemt om met ons rechtstreeks contact te nemen, ipv via een blogje op het net.

Ik weet niet of deze stop tijdelijk is, dan wel definitief. Het hangt ook af van de evolutie in deze zwangerschap én de organisatie  naar een gezin met drie kinderen.

Ondertussen vergeet ik uiteraard niet wie jullie zijn, en wie wil kan me altijd mailen via hiernaaststaande knop, of de internen, via telefoon, een bezoek, ...

Bedankt aan hen die trouw op bezoek kwamen, een reactie postten, want een teken van leven geeft een teken van appreciatie.

Tot...

20:43 Gepost door Cindy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: moederdag, stop, blog |  Facebook |

Commentaren

Probeer ondertussen de 'straffe ' uitspraken toch maar ergens bij te houden (die zoals in "thuis én gevat) anders gaan die verloren tegen dat ze groot zijn.

Gepost door: Geert | 11-05-09

De commentaren zijn gesloten.