30-03-09

BROOD EN SPELEN (op leven en dood)

We lijken terug te keren naar deze verschrikkelijke tijden. Tijden dat men schaamteloos toekeek hoe mensen werden afgemaakt als beesten. 'Brood en spelen'...

Het leven van de mens lijkt een spel geworden. Je kan geen journaal meer bekijken of je wordt ermee overvallen, kranten puilen er van uit, en nieuwsberichten ploppen in je mailbox op als paddenstoelen in het bos, maar dan minder mooi en zeker niet te omschrijven als wonder van de natuur. Overal bloed, overal moord, doodslag, misbruiken, ...

Gaan we nu echt terug naar de tijd dat mensen niets waard zijn?

Acht mensen dood geschoten in een Amerikaans rusthuis. Jongen doodt zussen, onthoofd zijn vijfjarig zusje op haar verjaardag, de taart nog op de kast; moeder leent haar 14-jarige dochter uit om te laten verkrachten door haar 40-jarige neef, ... En recent kwamen de gruwelijke Fritzl-misgrijpen in het openbaar, die zich niet alleen beperken tot Oostenrijk. Kindermisbruiken, waarbij we telkens moeten beseffen dat de Dutroux's nog niet de wereld uit zijn. De moordenaar van Joe Van Holsbeek die reeds op vrije voeten rondloopt. Gedetineerden, moordenaars, daders van gruwelfeiten, die vrij op internet relaties of een nieuwe levenspartner mogen zoeken want ook al hebben ze diverse levens ontnomen, ze tellen de dagen af naar hun vrijlating... Ze omschrijven zichzelf als 'lief, zachtaardig', terwijl ze brutale afslachtingen deden...

Zijn we dan helemaal losgeslagen beesten geworden, waarbij emotie en gevoel worden gewist en een mens niets meer waard is?

Zijn we te tolerant naar daders van ernstige misdrijven, delinquenten, verkrachters, ...?

Schuiven we niet te snel de schuld naar psychoses om meelij te krijgen met zij die onschuldige kinderen, moeders, vaders van het leven beroven?

Pompen we niet teveel geld, energie en aandacht in deze mensen?

Wordt het nu ook eens geen tijd dat we aandacht schenken aan hen die geleden hebben?

Is al het leed op tv geen aanleiding tot immuniteit voor het leed van een ander? We leven in een waas, eens de mist is opgetrokken, staan we dan nog stil bij het verdriet en verlies  van onze ongekende medemens?

Als God bestaat, waarom laat hij het zover komen in zijn eigen creatie die de mens verondersteld wordt te zijn? Of is hij nog steeds rancuneus over die ene appel die Eva zo gesmaakt had?

Misschien trek ik het te ver door.

Er zijn nog mensen goed van hart en inborst.

Helaas komen die te weinig in het nieuws. Slecht nieuws verkoopt beter, naar men zegt. Dus doen de kranten en televisiezenders maar verder. Zaaien onrust, brengen het negatieve onder de aandacht, creëren nieuwe gedachten bij zieken die aan hun voorganger-misdadiger een heroïsch voorbeeld nemen.

Ik stop ermee. De tv gaat uit, de pc gaat uit, de radio blijft stil. Genoeg slecht nieuws voor vandaag. Even, heel even voor deze avond rust in mijn hoofd. En warme melk met honing in mijn buik. En mijn gezin nog eens vertellen hoe graag ik hen zie.

19:06 Gepost door Cindy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: moord, doodslag, verkrachting, nieuws, journaal |  Facebook |

Commentaren

Cindy, je geeft zelf een deel van het antwoord: slecht nieuws verkoppt beter. Plus - niet onbelangrijk - vroeger gebeurde het ook, maar verder dan het dorp ernaast reikte het nieuws niet.
Doe zoals je schreef: vertel je gezin hoe graag je hem ziet, telkens opnieuw. Zoiets steekt nooit tegen.

Gepost door: It is I, .... | 30-03-09

De commentaren zijn gesloten.