27-03-09

Strontwijf

Mea culpa, mea culpa, maar ik heb het deze ochtend naar een vrouw haar hoofd geslingerd.

Ik ben anders minder gul met dit soort complimenten, maar ik had er, naar eigen dunken, mijn redenen voor.

Het gebeurde in de Colruyt. Zoals gewoonlijk waren de mensen aldaar weer druk in de weer met rekken vullen, en ik begrijp dat het op vrijdag zeker een tandje bijzetten is om alles voor dit weekend rond te hebben.

Mijn kar stond tegen een rion geparkeerd, omdat ik met een volle kar rion in én uit niet goed zie zitten (zeker met mijn dikke buik niet). Dus ik laat de kar even staan, en haal de stuks op die ik nodig heb.

Toen ik met mijn artikelen aan de kar kwam, bleek het personeel aan de andere kant hun kar gezet te hebben om makkelijker te werken. Er bleef een doorgang van een kar breedte, maar ik wou even de twee stuks in de kar leggen die ik vast had. Dat duurt... vijf seconden?

Dat was blijkbaar te lang voor madam, want met volle vaart duwde ze de kar tegen mij aan, vol in mijn buik. Ze zag toch dat ik zwanger ben?

Verbouwereerd heb ik haar strontwijf genoemd, en daarbij vroeg ik haar of ze geen paar seconden kon wachten? Dat is toch echt niet teveel gevraag, me dunkt. Maar madam reed verder en gaf me een blik (je kent het, zo van boven naar beneden, hautain als maar kan - iedereen kent het of heeft zo'n mens in de familie - , en met een blik van "stront, durft gij mij aan te spreken").

Totaal geschrokken van zoveel lef en kakmentaliteit kon ik, anders zóóó spraakzaam, geen woord meer uitbrengen.

Wat een lef! Nee, serieus. Ik hoopte dat het mens in een zeer plotse en lokale wolkenbreuk zou gevangen raken, haar schoon gecoiffeerde haren tot tussen haar tanden gespoeld. Zal haar leren.

Voila, met deze is het ook gezegd!


18:40 Gepost door Cindy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: boodschappen, colruyt, kar, buik, zwanger |  Facebook |

Commentaren

Groot gelijk !! Zelfs al ga je in de fout (hier duidelijk niet), een zwangere vrouw - zelfs een vrouw tout-court - stamp je niet in de buik. Ook niet, en zeker niet, met een Colruyt karretje. Wat je haar achteraf toewenste is nog veel te lief. De regenbui mag, de haren tot tussen haar tanden gespoeld ook. Maar dan, dan ziet ze niet meer zo goed, ze struikelt, valt languit op de grond, met haar tanden die als eerste de beton raken. En terwijl ze tracht recht te sukkelen rijdt er een andere klant tegen haar kar, waardoor ze weer omvalt, dit keer op haar achterhoofd. Met als finaal gevolg: haar twee hersencellen zijn door elkaar geschud en ze weet niet meer van welke parochie ze is, stapt versuft in haar auto en rijdt pardoes tegen de Colruyt winkel. Auto perte totale.
Voila !

Gepost door: It is I, .... | 27-03-09

goed zo zou hetzelfde doen

Gepost door: Madammeke Ongeduld | 27-03-09

Mooie blog!

Gepost door: Krien | 28-03-09

De commentaren zijn gesloten.