23-03-09

Yoni van ons, Kathleen van K3 en Elisabeth van de musical

 

Yoni is vrijdag vertrokken op scoutsweekend. En net gingen vrijdag ook mama en ik naar de avant-première van de musical Elisabeth. Wat een prachtmusical! Het pakt je meteen mee in de tijd, ontvoert  je, ontroert je, medelijden en afgunst voor de figuur Elisabeth tegelijk. Een echte aanrader. Ik zou er zo weer naartoe willen!

En gisteren kwam dan ons meisje thuis. Ziek! Ze zag er echt niet uit, rood gezicht, warm aanvoelend. Ze was blijkbaar vrijdagavond al onwel geworden, en het verergerde nog op zaterdag. Maar toen het hoofd van de leiding haar vroeg of ze naar huis wou, of ze naar papa en mama moest bellen, zei ons Yoni nee. Ze wou echt blijven, vond de spelletjes heel leuk en genoot van het avontuur van met een groep jongeren op weekend te zijn. Ze heeft de runetekens geleerd, hebben trollenmanieren gebruikt (het was trollenweekend) en hebben zich gewassen als trollen: niet dus! Haar handdoek zat nog in haar rugzak zoals ik hem had opgeplooid en erin gestopt. Tja, ze was de helft van haar bestek kwijt, maar daar had ik me op voorbereid en niet het beste en het mooiste mee gegeven. En dat ik de vlekken haast niet uit haar kledij krijg zal me ook worst wezen, als ze zich maar heeft geamuseerd, en dat heeft ze!

Maar vandaag was ze te ziek om naar school te gaan, en ik vermoed dat ze morgen ook nog niet naar school zal kunnen.

Gelukkig dat Yenthé al groter is en haar eigen vriendjes heeft op school. Ze is niet meer zo afhankelijk van haar zus, en dat is een groot verschil t.o.v. vorig jaar. Al eist ze geweldig veel aandacht nu haar zus ziek is, ze wil evenveel bezorgde blikken en verzorgende handen. En vanavond heb ik haar echt moeten troosten toen we op de persconferentie uitkwamen op internet van Kathleen. Dikke tranen heeft ze gehuild dat K3 niet meer zal zijn als was. Maar als ouder en ouder persoon kan ik haar beslissing best begrijpen. En dat heb ik ook willen overbrengen op Yenthé.

En zo was het een vrouwenweekend. Yoni op weekend, Keizerin Elisabeth die weer tot leven kwam, Yenthé die droevig is omdat Kathleen haar professionele weg verder volgt zonder Kristel en Karen aan haar zijde.

'Mijn leven is van mij', uit de musical Elisabeth

Ik wil niet gehoorzaam,
getemd en oppassend zijn.
Ik wil niet fatsoenlijk,
geremd en volwassen zijn.
Ik ben niet van jou. Nee, ik ben vrij.
Mijn leven is van mij.

Op 't ijs wil ik schaatsen
en zelf zien hoe lang het houdt.
Op 't koord wil ik dansen,
gevaarlijk? Dat laat me koud!
Ik ga voor geen risico opzij.
Het leven is van mij.

Mij kun je niets leren met dwang en met straf.
Ik weiger te buigen voor plicht!
Wil jij me bekeren dan wend ik mij af
en vlieg als een meeuw naar het licht.

Ik wil alles leren,
vrijwillig en zonder dwang.
Wil alles riskeren want ik ben voor niemand bang!
Zo vecht ik en worstel ik me vrij.
Mijn leven is van mij!

Ik wil me niet schikken,
voor niemand een voorbeeld zijn.
Ik wil niet door blikken
van anderen beoordeeld zijn.
Ik hou niet van huichelarij.
Het leven is van mij.

En wil je me binden, dan krijg je protest.
Zo hard als ik kan schreeuw ik nee!
En mocht je me vinden,
verlaat ik het nest
en duik als een meeuw in de zee!

Ik hunker naar vriendschap
en wil graag geborgen zijn.
Ik deel in jouw blijdschap
en ook als er zorgen zijn.
Maar verlang niet mijn leven,
dat kan ik jou niet geven!
Mijn leven is van mij!

Van mij!

De commentaren zijn gesloten.