04-03-09

Brei

Het is me gisteren weer opgekomen: de breikriebels.

Als je bezig bent met kasten uit te mesten, dan kom je weleens zaken tegen waarvan je zegt 'aaaaaaaaaaaaah'. Ik had dat gevoel bij het terugvinden van de breiwol, en een paar half afgewerkte truien waarvan het ene pand niet bevredigend genoeg was om verder te doen.

De fel oranje wol, waarvan ik al met dubbele draad een rugpand had liggen, knipoogde me verleidelijk tegemoet, en ik kon er niet van onder: ik zou er weer tegen aan gaan.

Dus ben ik opnieuw begonnen. Mét veel dunnere naalden en enkele draad. Ik heb deze keer voor ogen een trui te breien die lang genoeg is om mijn dikke zwangerschapsbuik te hullen in dit flashy kleur.

Een massa steken op een naald, het is weer wennen en zwoegen om één naald af te krijgen, en het schiet minder snel op met naald nummer '4' dan met '8', maar het is veel mooier.

Fier kon ik gisterenavond aan de meisjes een stukje van twee centimeter tonen, waarop de jongste toch solliciteerde of ik niet eerder iets voor haar zou breien...? Nee dus. 10 bollen wol is voor mama!

En toen we allen aan tafel zaten voor het huiswerk (Yoni haar taken voor school, Yenthé haar oefeningen die ze zelf vraagt als aanleiding tot leren lezen en schrijven), toen was ons jongste poes Åna 'kattenrap' om mijn breiwerk uit de tas te pikken en ermee tussen haar kiezen geklemd (net alsof ze net een dikke vogel tot prooi had gemaakt) weg te sluipen.

Uiteindelijk kreeg ik haar tot lossen, en mocht ik mijn breiwerk uit het katteneten vissen...

Een uur later, toen we allen aan het avondmaal zaten, hoorde ik weer geritsel van mijn tas. Met twee katten waren ze mijn breiwerk uit elkaar aan het halen, met veel overgave en schwung...

Katten en wol, het is een gevaarlijke samengang, maar hoe deugniet ze ook kunnen zijn, een kat met een bolletje wol is hartverwarmend, niet?

18:56 Gepost door Cindy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kat, poes, wol, breien, brei, breiwerk |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.