05-02-09

Eind van de week in zicht

Het is weeral donderdag. Het weekend komt weer verheugend dicht nabij.

We kunnen nu al iets langer in bed blijven in het weekend, en dat is een verademing t.o.v. een paar jaar terug. We genieten er nu van, wetende dat het in augustus weer voorbij zal zijn eens de baby er is.

Gisteren was het typisch op z'n woensdags: dan ben ik de pc kwijt aan de kinderen. Zelfs de kleinste weet met haar vijf jaar verdomd goed waar ze haar favoriete website uit moet toveren, en dat is een heuse prestatie voor een kind.

Dinsdag zijn we naar mijn oude werkgever geweest. We hebben wat offertes nodig voor ons tweede grootste materiële project in ons tienjarig samen zijn: de uitbouw van ons eiland. Ik wil het zo noemen, eens je een hele verdieping voor jezelf mag uitbouwen...!

Ik wist niet goed hoe mijn voormalige baas zou reageren, ik had mijn ontslag genomen, maar was tijdens mijn opzeg dan zo ziek geworden door die longontsteking. Lang heeft hij me verweten dat ik komedie speelde om niet meer te hoeven komen, tot zijn vrouw en dochter me kwamen opzoeken in het ziekenhuis.

Maar het ontvangst was hartelijk, en het deed hem deugd nog eens over vroeger te kunnen praten, want hij is niet helemaal tevreden met het personeel waarmee hij nu moet werken. En de winkel ziet er nog verrassend gelijk uit als toen, zodat het me geen veertien maanden leek sedert de laatste keer dat ik er buiten stapte na een lange dagtaak.

Wat is ons leven ondertussen ook geëvolueerd!



09:02 Gepost door Cindy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.