30-01-09

Zorgen voor later...

"Mama, wie gaat er later voor mijn kindjes zorgen?"

Yenthé meent het écht als ze mij de vraag stelt. Waar de vraag vandaan komt, is niet moeilijk. Met het hele gedoe rond Fabeltjesland, Kim de Gelder en de vermoorde baby's, ... Zelfs een kind van vijf jaar denkt er ook over na, en trekt de lijn door naar later.

Ik besef dat ik nu moet opletten wat ik zeg. Ik voel dat Yenthé met een bepaalde angst zit, en ik wil hier geen trauma inplanten.

"Dat hangt er van af schat. Als je een lieve man ontmoet, die net zo begrijpend is als je papa, dan heb je de keuze. Dan kan je net als mama thuis blijven om voor je kindjes te zorgen. Maar als je gaat werken, dan zijn er nog andere verschillende mogelijkheden."

"Ik wil gaan werken mama. Ik wil net als mijn juf centjes verdienen."

Ze zijn er op school duidelijk mee bezig geweest. Daar ben ik wel blij om, want kinderen komen niet altijd bij hun ouders met de vragen die ze hebben.

"Dan kan je je kindjes bij een onthaalmoeder brengen. Dat is een mama als ik, en die mama zorgt bij haar thuis voor een paar kindjes tot ze naar school kunnen.

Of je kan ze naar een crèche brengen, dat is precies een schooltje, maar dan voor baby's en peutertjes, of..."  Op dat moment werd ik onderbroken door Yenthé.

"Maar dat is gevaarlijk hé mama". Ik begrijp waar ze naartoe wil, dat een jongen van 20 zoveel angst bij een kind van 5 jaar kan brengen, dat is een impact dat er nog eens bovenop komt.

"Ach schat, weet je. Mama zal altijd thuis zijn. Jou mama heeft net als jou oma destijds ervoor gekozen om voor jullie te zorgen. Je mama zal altijd klaar staan voor jullie. En als ik later kan helpen, dan ben ik daar. Daar heb ik voor gekozen, ik zal er altijd voor jullie zijn."

Ik hoef niets meer te zeggen. Ze omarmt me spontaan en drukt me stevig tegen haar kleine lichaam.

Warmte behoeft geen woorden.

Geruststelling evenmin.

De zorgen zijn uit haar hartje.

Ik ben fier dat ik een thuisblijfmama ben!

De commentaren zijn gesloten.