05-01-09

Sneeuwtapijt

 

Het was hard, deze morgen, om de kids uit hun bed te krijgen. Het eiste doorzetting van onze kant, want de goed gevulde kerstvakantie zat hen duidelijk nog goed in het lijf.

Nochtans hadden we het gisteren rustig gehouden; na het middagmaal allemaal wat slapen, na de siësta allemaal aan tv met een grote schaal chips en Mamma Mia in de dvd-speler.

Wat ben ik blij met de film, die ik van mijn broertje heb gekregen! Hij had de film mee als extraatje op oudejaarsavond, voor de gastvrijheid. (maar mam, de plant die ik van je kreeg staat ook nog even mooi hoor).

Eerst wou de jongste niet meekijken "ik versta het niet". En met haar net geen vijf jaar kan ze ook nog geen ondertitels lezen. Maar ik heb zo luid gelachen dat ze uiteindelijk toch bij ons in de zetel kwam zitten (al zal de schaal chips er ook wel voor iets tussen zitten).

En dus vanochtend...

Ik had ze al nieuwsgierig gekregen naar het sneeuwtapijt waarover ik sprak. Yoni kwam daarvoor graag, maar traag (what's new?) uit bed, Yenthé stond op, piepte buiten, deed vier stappen terug en liet zich weer in haar bed vallen, daarbij haar dekbed over haar hoofd trekkend.

Benieuwd hoe ze straks naar huis zullen komen.

Nog even moe?

Of alweer vol verhalen van de eerste schooldag?

Vast staat, Yenthé heeft haar prinsessenkleed mee, want ze hebben een driekoningenfeestje in de klas.

Mijn oren zullen vast weer fluiten.

Graag zelfs.

En als ze nog energie over hebben, dan mogen ze een nieuwe sneeuwpop maken.

 

 

De commentaren zijn gesloten.